Page 34 - PDF_merged
P. 34
มาทบทวนตนเอง เรียนรู้และสร้างทีมบุคลากรเพื่อดูแลผู้ป่วย
ระยะสุดท้ายขึ้นในโรงพยาบาลที่ตนท�างาน
ความตายที่จ่ออยู่ปลายจมูกเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อกว่า
๒๐ ปีก่อน ครั้งที่หมอเพิ่งเรียนจบแพทย์ใหม่ๆ ต้องเข้าผ่าตัด
เนื่องจากเป็นเส้นเลือดขอดที่ขาหนีบ ขณะหมอที่รักษาฉีด
ยาชาเข้าที่ไขสันหลัง เกิดความผิดพลาดเมื่อปลายเข็มทะลุ ส่ง
ผลให้ยาชารั่วจากไขสันหลังไปยังประสาทส่วนกลาง
“มันปวดหัวขึ้นมารุนแรง หายใจแทบไม่ได้ อ้าปาก
พะงาบๆ แล้ว นึกขึ้นมาว่าเราเพิ่งจบมายังไม่ทันท�างาน จะ
ตายแล้วหรือ อาการที่เป็นมันเป็นอยู่ครู่เดียวเท่านั้น ไม่ได้
ทรมานนาน นาทีนั้นวางใจ ท�าอะไรไม่ได้แล้ว ตายก็ตายก่อน
หมดสติวูบไป ตื่นมาก็พบว่าเราใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ ผมเลย
คิดว่าต่อไปถ้าผมเจอปัญหาความเจ็บป่วยใกล้ตาย เราก็วางใจ
ง่ายๆ อย่างนี้แหละ คิดว่าแค่นี้พอแล้ว
“เป็นความคิดที่ตื้นเขินมากนะ เพราะพอถึงเวลาป่วย
หนักเข้าจริงๆ มันมีปัจจัยมากกว่านั้น ความมั่นคงของจิตใจ
มันโยกคลอนไป ช่วงหลังที่ผมเจ็บป่วยหนต่อมามันมีความ
ทุกข์ทรมาน ต่างไปจากหนแรกที่ความทรมานมันสั้นมาก ไม่มี
แรงบีบคั้น ไม่มีทุกขเวทนา พอมาเจอของจริงจึงรู้ว่ามันไม่ง่าย
อย่างที่เคยคิด”
ความเจ็บป่วยที่น�าความทุกข์ทรมานทางร่างกายมาสู่
คุณหมอเกิดขึ้นหลังจากนั้นราวสิบปี เมื่อตรวจพบว่าตนเอง
เป็นมะเร็งที่ต่อมไธมัส ซึ่งเป็นต่อมที่ควบคุมระบบกล้ามเนื้อ
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 33
