Page 32 - PDF_merged
P. 32
โดยสถานะและหน้าที่ แพทย์คือผู้รักษาผู้ป่วย เป็นที่
หวังฝากผีฝากไข้ของทั้งผู้ป่วยและญาติให้พ้นจากความป่วยเจ็บ
ทุกข์ทรมาน แต่แพทย์ก็คือมนุษย์ที่ย่อมมีวันเจ็บป่วย เมื่อต้อง
เป็นผู้ป่วยเสียเอง ท�าให้แพทย์เข้าใจลึกซึ้งถึงหัวอกของผู้ป่วย
มากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
แรงบันดาลใจอันเนื่องมาจากความเจ็บป่วยของตน
ช่วยเปิดมุมมองที่กว้างไกลขึ้น ท�าให้แพทย์บางรายก้าวข้าม
กรอบจ�ากัดที่เคยมี ด้วยการขยายบทบาทการดูแลผู้ป่วย เป็น
ทั้งหมอรักษากาย และดูแลรักษาใจไปพร้อมกัน
เป็นการตระหนักถึงคุณค่าชีวิตของผู้ป่วยในฐานะ
“เพื่อนมนุษย์” มิใช่ในฐานะ “ผู้ป่วย” อย่างที่เคยเป็นมา
แพทย์รายหนึ่งบุกเบิกการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายใน
โรงพยาบาลที่ตนอยู่ ขณะที่แพทย์อีกรายหนึ่งท�าค่ายอบรมให้
ความรู้ เพื่อให้ผู้ป่วยได้ดูแลตนเองในมิติทางกาย ใจ และจิต
วิญญาณ ไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย โดยมีความสุขใจเป็นรางวัล
ตอบแทน
“ผมเป็นหมอ เห็นคนไข้ตายแล้วตายอีกจนชิน แทบ
จะไม่เคยนึกถึงว่าถ้าเราต้องป่วย ต้องตายเองจะเป็นยังไง พอ
ถึงเวลาป่วยเข้าจริงๆ มันยอมรับไม่ได้ง่ายๆ ว่าตัวเองก�าลังจะ
ตาย แค่เห็นคนใกล้ตัวก�าลังจะตายก็ต่างกันแล้ว นี่เราเป็น
คนไข้เสียเอง
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 31
