Page 138 - PDF_merged
P. 138
คริสเล่าเรื่องสนุกๆ ที่ท�าเอาเจ้าตัวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพื่อนจาก
แดนไกลน�าความสุขและพลังชีวิตที่ริบหรี่กลับคืนมาอีกครั้ง
วันสุดท้ายลูกสาวขอให้แม่ที่ไม่ได้นอนมาหลายคืน
แล้วไปพัก ส่วนเธอสมัครใจนั่งอยู่เป็นเพื่อนน้องชาย มีคริส
นั่งอยู่ด้วย มือข้างหนึ่งจับมือเพื่อนไว้ตลอด บรรยากาศภายใน
ห้องนอนของผู้ป่วยที่ใกล้จะจากไปอบอุ่น อวลด้วยมิตรภาพ
ของความสุข
เพื่อนจากแดนไกลคุยเรื่องที่อยู่ในความทรงจ�า และ
เรื่องราวของความสุขแต่ครั้งก่อนที่เคยมีร่วมกันให้ผู้ป่วยฟัง
ตั้งแต่ ๕ ทุ่มถึงตี ๓ ขณะที่อู๋ฟังอย่างตั้งใจไม่ยอมหลับ จนคน
เฝ้าสองคนผล็อยหลับไป
พี่สาวลืมตาตื่นมาราว ๖ โมงเช้า พบว่าน้องชายหยุด
หายใจไปแล้ว ดวงหน้าของอู๋มีรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงความสุข
เธอเชื่อว่าน้องชายที่เธอรักจากไปพร้อมกับความทรงจ�าสุดท้าย
ที่อบอุ่น สวยงาม จากนั้นเพื่อนและคนในครอบครัวก็เข้ามา
กอดลาผู้ที่จากไป
“ดีใจที่น้องไม่เหนื่อยแล้ว ชีวิตเขาเกิดมาคุ้มค่า เป็น
ชีวิตที่มนุษย์คนหนึ่งต้องการ แค่นี้พอแล้ว เราท�าเพื่อน้องเต็มที่
แล้ว รู้สึกดีมากๆ ที่เขาจากไปอย่างมีความสุข ดีใจมากที่เขาเกิด
เป็นน้องเรา”
ความตายแต่วัยหนุ่มอาจเป็นเรื่องน่าโศกเศร้าของคน
ในครอบครัว แต่การตายในวัยเพียง ๑๙ ปีของอู๋ ก็ท�าให้สมาชิก
ทุกคนในบ้านได้เรียนรู้ว่าแม้ในความเจ็บป่วยและการพลัดพราก
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 137
