Page 137 - PDF_merged
P. 137
แม้จะไม่ได้กลับมาบ้านพ่อแม่ เนื่องจากไม่สะดวกใน
การขึ้นลงบันได แต่อู๋ก็ได้ย้ายมานอนบ้านอาอี๊ที่ตนคุ้นเคยและ
ไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ญาติๆ ก็ไปรวมตัวกันที่นั่น มีการเตรียม
ความพร้อมส�าหรับคนป่วยอย่างดี ด้วยการซื้อเตียงส�าหรับผู้
ป่วยมาไว้ที่บ้าน เพื่อให้ผู้ป่วยได้นอนสบาย มีสายออกซิเจน
เสียบที่จมูก ขณะนั้นเจ้าตัวไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงแล้ว พูดน้อยลง
มักจะนอนหลับเป็นหลัก อันเป็นผลจากการกินมอร์ฟีนระงับ
ปวด
“เขารู้แล้วว่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน สายตาบอกว่าเศร้ามาก
เขายังไม่อยากตาย” แววตาของพี่สาวยังคงเศร้า หลายครั้งที่
เจ้าตัวมีน�้าตารื้น ด้วยความระลึกถึงน้องชายผู้จากไป
พี่สาวบอกว่าน้องชายเป็นคนมีจิตใจดี ชอบท�าบุญ
ปล่อยปลา ชอบฟังเพลงแนวคันทรี่ แต่หากเปิดเสียงสวดมนต์
ให้ฟังจะไม่ชอบ พี่สาวกับพ่อที่อเมริกาผลัดกันแวะมาเยี่ยม อยู่
ด้วย ๕ วัน เธอสังเกตว่าน้องชายมีความสุข หลังจากกลับไป
น้องชายเริ่มพูดล�าบาก เพราะลิ้นเริ่มแข็ง ต่อมาก็พูดน้อยลง
เรื่อยๆ แต่ก็ยังชอบให้แม่และพี่กอด
เด็กหนุ่มอยากพบเพื่อนสนิทที่อเมริกาอีกครั้ง คริส
เพื่อนสนิทที่รักที่สุดบินมาเยี่ยม ช่วงนั้นเจ้าตัวหายใจหอบ
เหนื่อยได้สองวันแล้ว เมื่อคริสปรากฏกายขึ้นที่ข้างเตียงผู้ป่วย
อู๋ที่ปกติวันๆ แทบไม่ได้ลืมตารับรู้อะไรแล้วก็ลืมตาตื่น พึมพ�า
เรียกชื่อเพื่อน ทั้งคู่ยิ้มให้กัน
ตั้งแต่เพื่อนรักมาหา อู๋แทบไม่หลับไม่นอน เพลินฟัง
136 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
