Page 19 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

ขณะเดียวกันการผลิตและการกระจายบุคลากรด้านสาธารณสุขยังคงมี

ปัญหาด้านความพอเพียงและความเหมาะสมด้วย
ปัญหาความไม่เป็นธรรมในการเข้าถึงยา การใช้ยาเกินจ�าเป็นหรือ
ไม่สมเหตุผล และปัญหาเชื้อโรคดื้อยาโดยเฉพาะเชื้อแบคทีเรียดื้อยายัง

คงอยู่ เนื่องจากปัจจุบันมียาให้เลือกใช้จ�านวนมากและยังไม่มีการก�ากับ

ดูแลให้มีการใช้ยาอย่างสมเหตุผล
ในเรื่องการส่งเสริมการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในด้านสุขภาพ มีการ

กระตุ้นเพื่อบูรณาการงานการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกใน
ระบบบริการสาธารณสุขอย่างกว้างขวางขึ้น แต่ก็ยังต้องเร่งพัฒนาต่อไป

โดยเฉพาะในด้านการศึกษาวิจัยเพื่อให้ได้องค์ความรู้ที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
ในด้านการคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์และบริการสุขภาพ

พบว่ายังไม่มีความชัดเจนในเรื่องการส่งเสริมและสนับสนุนบทบาทของ

องค์กรหรือกลุ่มผู้บริโภค รวมถึงการจัดตั้งองค์การอิสระเพื่อการคุ้มครอง
ผู้บริโภค ประกอบกับหน่วยงานคุ้มครองผู้บริโภคภาครัฐยังมีข้อจ�ากัดและ

ขาดการท�างานร่วมกันอย่างบูรณาการ ท�าให้ผู้บริโภคมีความเสี่ยงสูงจาก
การบริโภคผลิตภัณฑ์และบริการสุขภาพที่ไม่เหมาะสม โดยประชาชนยัง

ได้รับข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือไม่ครบถ้วน

ดังนั้น การออกแบบระบบสุขภาพที่พึงประสงค์ ที่ทุกภาคส่วน
จะยึดเป็นกรอบแนวทางในการพัฒนาระบบสุขภาพในอนาคต จึง

จ�าเป็นต้องมีความเท่าทันและค�านึงถึงแนวโน้มการเปลี่ยนแปลง
ของสถานการณ์ต่างๆ ข้างต้นด้วย

[ ]๑๗