Page 131 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

เจตนารมณ์ ข้อ ๓ (ต่อ) :
เฉพาะนโยบายนอกภาคสุขภาพ ผลกระทบต่อสุขภาพมักเกิดจากนโยบาย

เศรษฐกิจ สังคมหรือการพัฒนาเหล่านั้น เช่น ผลกระทบจากการเจรจาการค้า
ดังนั้น การจัดการให้เกิดสุขภาพจึงต้องให้ความสําคัญกับการทํางานข้ามภาค
ส่วน และการเรียนรู้ข้ามศาสตร์ในลักษณะสหสาขาวิชา โดยให้คุณค่าแก่ทุก
ฝ่ายอย่างเท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นรูปแบบการอภิบาลแบบเครือข่าย

๔. การอภิบาลระบบสุขภาพต้องให้ความส�าคัญกับการกระจายอ�านาจ ที่
รวมไปถึงการกระจายทรัพยากรประเภทต่างๆ ให้แก่องค์กรปกครอง

ส่วนท้องถิ่นอย่างเพียงพอ เพื่อให้สามารถสนับสนุนและประสานการ

ท�างานกับชุมชนและภาคส่วนอื่นๆ ในพื้นที่ในการท�าหน้าที่พัฒนา
นโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพและสามารถจัดการงานด้านสุขภาพด้วย

ตนเองได้อย่างเหมาะสม

เจตนารมณ์ : เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่า การรวมศูนย์อํานาจย่อมทําให้
การอภิบาลระบบไม่มีประสิทธิภาพ และในปัจจุบัน โครงสร้างการบริหารงาน
ส่วนท้องถิ่นได้รับการพัฒนาให้ชุมชนมีความพร้อมในการดูแลตนเองอย่างเป็น
รูปธรรม ดังนั้น จะต้องกระจายอํานาจและทรัพยากรให้องค์กรปกครองส่วน

ท้องถิ่น เพื่อให้ทําหน้าที่ประสานงานกับชุมชนและภาคส่วนต่างๆ ให้เข้ามา
ร่วมมีบทบาทหน้าที่ในการอภิบาลระบบสุขภาพ พัฒนานโยบายสาธารณะเพื่อ
สุขภาพ และจัดการงานด้านสุขภาพให้มากขึ้น

[ ]๑๒๙