Page 126 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๔.๑๒ สุขภาพทางปัญญา

หลักการสําคัญ

๑. สุขภาพทางปัญญาเป็นฐานรากของสุขภาพองค์รวม การปฏิบัติเพื่อ
สุขภาพทางปัญญาน�าไปสู่ภาวะของมนุษย์ที่มีความรู้ทั่ว ความรู้เท่าทัน

และความเข้าใจอย่างแยกแยะได้ในเหตุผลแห่งความดีและความชั่ว
ความมีประโยชน์และความมีโทษ ซึ่งน�าไปสู่ความมีจิตใจอันดีงามและ
เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

เจตนารมณ์ : มนุษย์ที่มีความรู้ความเข้าใจในตนเองและผู้อื่น โดยการใช้ทั้ง
เหตุผลและความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกัน ทั้งจากการฝึกฝนในชีวิตประจําวันและ
ในโอกาสอันพึงแสดงออก จะสามารถนําพาไปสู่สังคมที่มีสุขภาพทางปัญญาได้

๒. สุขภาพทางปัญญาสัมพันธ์กับสุขภาพทางกาย ทางจิตและทางสังคม
มีทั้งมิติแนวดิ่งคือการเชื่อมโยงมนุษย์กับศรัทธาความเชื่อ อุดมคติ

หรือคุณค่าสูงสุดที่ตนยึดถือ และมิติแนวราบคือการเชื่อมโยงมนุษย์
กับสรรพสิ่งรอบตัว ดังนั้น การบรรลุซึ่งสุขภาพทางปัญญาจ�าเป็นต้อง
มีความสมดุลกันทั้งในมิติแนวดิ่งและแนวราบ

เจตนารมณ์ : สุขภาพทางปัญญาเป็นอีกมิติหนึ่งของการมีสุขภาพดีอย่างเป็น
องค์รวม เมื่อมีสุขภาพกาย และสังคมที่ดี ย่อมส่งผลไปถึงสุขภาพทางปัญญา
ที่ดีไปด้วย และเพื่อให้การพัฒนาด้านสุขภาพทางปัญญาเป็นไปอย่างสมบูรณ์
และมีประสิทธิผล จะต้องคํานึงถึงการพัฒนาภายในของระดับปัจเจกบุคคล

(แนวดิ่ง) ควบคู่ไปกับการพัฒนาในเชิงสังคมและภาวะแวดล้อม(แนวราบ) ด้วย

[ ]๑๒๔