Page 130 - NHCOBookCharter2@2559
P. 130
ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙
๒. การอภิบาลระบบสุขภาพควรผสมผสาน อย่างสมดุลระหว่างการอภิบาล
โดยรัฐ การอภิบาลโดยตลาดและการอภิบาลโดยเครือข่าย และเป็นไป
อย่างสอดคล้องกับบริบทโลกและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป โดยมีรัฐเป็น
ผู้รับผิดชอบหลักที่ต้องสนับสนุนให้ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องได้ท�างาน
ร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ โปร่งใสและเชื่อมโยงกลไกหลายระดับ
เจตนารมณ์ : ปัจจุบันระบบสุขภาพของประเทศมีความเป็นพหุลักษณ์มากขึ้น
เรื่อยๆ และเนื่องจากสังคมไทยเชื่อมโยงกับภาคส่วนต่างๆ มากมาย การอภิบาล
ระบบจึงมีรูปแบบที่ให้ทุกภาคส่วนสามารถเข้ามาร่วมมีบทบาทในระบบสุขภาพ
ได้อย่างเท่าเทียมกัน ซึ่งก็คือรูปแบบการอภิบาลโดยเครือข่าย โดยให้หนุนเสริม
กับการอภิบาลโดยรัฐและการอภิบาลโดยตลาด ผสมผสานการอภิบาลรูปแบบ
ต่างๆ อย่างเหมาะสมตามสถานการณ์และต้องรักษาส่วนผสมของการอภิบาล
ทั้ง ๓ รูปแบบให้ดีด้วย
๓. การอภิบาลระบบสุขภาพต้องให้ความส�าคัญกับการบูรณาการ
การท�างานข้ามภาคส่วน และการเรียนรู้ข้ามศาสตร์ในลักษณะ
สหสาขาวิชา โดยต้องเปิดพื้นที่ให้ภาคีทั้งในและนอกระบบสุขภาพได้
เข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนา ขับเคลื่อน ตัดสินใจ ตรวจสอบ และ
ร่วมรับผิดชอบนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ ซึ่งต้องการพลังจาก
หลายฝ่าย โดยต้องสนับสนุนให้เกิดกระบวนการเรียนรู้และปรับตัว
อยู่ตลอดเวลา
เจตนารมณ์ : เป็นไปตามหลักการทุกนโยบายห่วงใยสุขภาพ (Health in All
Policies) ที่ว่าแม้สุขภาพอาจไม่ใช่เป้าหมายหลักของนโยบายทั้งหลาย โดย
[ ]๑๒๘
