Page 21 - 64.ดูละคร แล้วย้อนดูชุมชน
P. 21
2. โรงละครมะขามป้อม จะเป็นสถานที่แสดงประจำของกลุ่ม
เมื่อมีงานใหม่ๆที่คณะละครมะขามป้อมสร้างสรรค์ขึ้น แต่ก่อนหลังจากเร่
แสดงตามต่างจังหวัดแล้วกลับมาที่กรุงเทพฯ ชาวละครมะขามป้อมจะ
ต้องยุ่งยากกับการหาที่แสดงที่นี่จึงทำหน้าที่เป็นเวทีถาวรให้กับชาวคณะ
3. เป็นศูนย์ศิลปะชุมชน โรงละครแห่งนี้จะเชื่อมโยงกับศิลปิน
กับชาวบ้านที่อยู่ละแวกสะพานควายด้วย
ประดิษฐ์ ประสาททอง กล่าวว่า “เด็กๆและชนชั้นกลางใน
กรุงเทพฯน่าสงสาร แทบไม่มีพื้นที่ทางศิลปะดีๆให้เข้าไปเสพเลย มีแต่
พื้นที่อะไรก็ไม่รู้... นึกออกไหม... เลิกงานก็ไปผับ กินเหล้า เลิกเรียน
ก็ไปเดินห้าง เข้าร้านเกม ดูหนังที่ค่าเข้าดูแพงๆ คนเหล่านี้บางที
เล็กโรงนี้มีโปรแกรมการแสดงอยู่ไม่ได้ขาด ผู้ชมไม่ต้องแต่งตัวมาดูให้ โตขึ้นพวกเขาจะมีบทบาทเป็นผู้นำ... เราทิ้งพวกเขาไม่ได้ ต้องทำความ
หรูหรา บางคนจ่ายตลาดเสร็จแล้วพากันมาดู บางคนเสร็จงานแล้วพากัน เข้าใจเขา...และให้เขาเข้าใจปัญหาในสังคมเราด้วย...”
มาดู บางคนเลิกเรียนแล้วพากันมาดู และค่าเข้าชมละครบางเรื่อง ก็ ในอีกแง่หนึ่งโรงละครมะขามป้อมที่กรุงเทพฯ จึงเป็นจุดเชื่อมโยง
“แล้วแต่ศรัทธาของท่านผู้ชม” เป็นโรงละครง่ายๆที่ “สะดวกชม” ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆที่เป็นปัญหาของสังคมไทยผ่านศิลปะการละครให้
ประดิษฐ์ ประสาททอง หรือตั้ว ซึ่งเป็นเลขาธิการมูลนิธิสื่อ แก่คนชั้นกลางและเด็กๆในเมืองด้วย
ชาวบ้านมะขามป้อม กล่าวว่า โรงละครนี้ทำหน้าที่ 3 ประการ คือ
1. สร้างพื้นที่ให้ศิลปะการละครร่วมสมัย ซึ่งในประเทศเรามี
น้อยมาก แล้วที่มีอยู่ก็มักอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยต่างๆ คนภายนอกบาง
ครั้งจะเข้าไปใช้ก็ไม่สะดวก หรือบางโรงที่มีอยู่ก็ใหญ่เกินไป ทำให้คนทำ
ละครกลุ่มเล็กๆที่อยากสร้างงานไม่มีทุนเข้าไปเช่าพื้นที่โรงละครมะขามป้อม
จึงเป็นพื้นที่พอเหมาะสำหรับงานสร้างสรรค์ งานทดลองของกลุ่มคนรุ่น
ใหม่ๆที่แสวงหาสิ่งใหม่ ที่นี่เปิดโอกาสให้ทุกงานศิลปะมาแสดง อาจเป็น
เด็กวัยรุ่นอยากโชว์คอนเสิร์ตเล็กๆ เล่นกีตาร์กัน 2-3 ตัว ก็มาใช้พื้นที่
ตรงนี้ได้ หรือจัดแสดงนิทรรศการภาพเขียน เปิดตัวหนังสือ ฯลฯ
- 40 - - 41 -
Makham.indd 42-43 5/18/09 11:13:08 AM
