Page 28 - thaihealth

2) ความยากจน ความยากจนพิจารณา

จากคนจน โดยวัดจากด้านรายจ่ายเพื่อการ
อุปโภคบริโภค ในช่วง 5 ปี (พ.ศ.2555-2559) มี
แนวโน้มลดลงทุกภาคซึ่งเป็นผลมาจากการฟื้นตัว

ทางเศรษฐกิจ โดยภาคตะวันออกเฉียงเหนือมี
สัดส่วนคนจนมากที่สุด รองลงมา คือภาคใต้

ภ า ค เ ห นื อ แ ล ะ ภ า ค ก ล า ง ข ณ ะ ที่
กรุงเทพมหานครมีสัดส่วนคนจนน้อยที่สุด

สัดส่วนคนจนเมื่อวัดด้านรายจ่ายเพื่อการอุปโภคบริโภค
จ าแนกตามภาคและพื้นที่ พ.ศ. 2555–2559
ร้อยละ
25 17.4 19.8 17.4
20 16.8 13.2 17.0 13.0 13.3 13.8 12.4 12.6
15 8.8 9.8 10.3 11.0 9.9 10.9 10.5 8.6
10 6.9 5.4 5.0 4.3 5.2 7.2
5 1.9 1.1 1.6 2.0 1.4
0 ภาค
กรุงเทพมหานคร กลาง เหนือ ตะวันออก ใต้ ประเทศ
เฉียงเหนือ
2555 2556 2557 2558 2559

ที่มา: ส านักพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดภาวะสังคม ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ถึงแม้ว่าความยากจนลดลงเป็นล าดับแต่ โดยภาพประเทศสัดส่วนคนจนเขตเมืองเพิ่มจาก
สัดส่วนคนจนอยู่ในเขตชนบทสูงกว่าเขตเมืองถึง ร้อยละ 5.5 ใน พ.ศ. 2558 เป็นร้อยละ 6.6 ใน พ.ศ.
1.6 เท่า ใน พ.ศ. 2559 เนื่องจากเขตชนบท 2559 ขณะที่สัดส่วนคนจนเขตชนบทเพิ่มจากร้อยละ

พึ่งพิงอาชีพเกษตรกร รับจ้างทั่วไป และเป็น 8.9 ใน พ.ศ. 2558 เป็นร้อยละ 10.6 ใน พ.ศ. 2559
แรงงานนอกระบบ ท าให้มีรายได้ไม่แน่นอน ใน พ.ศ. 2559 พบว่า สัดส่วนคนจนเขตเมือง

หากพิจารณาแนวโน้ม 5 ปี (พ.ศ. 2555 – ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมากที่สุด (ร้อยละ 13.8)
2559) สัดส่วนคนจนทั้งเขตเมืองและชนบทมี รองลงมาเป็นภาคเหนือ (ร้อยละ 9.4) ภาคใต้ (ร้อยละ
แนวโน้มลดลงทุกภาค แต่หากพิจารณาเฉพาะ 7.9) และภาคกลาง (ร้อยละ 4.1) ขณะที่

พ.ศ. 2558 – 2559 พบว่า สัดส่วนคนจนเขต กรุงเทพมหานครน้อยที่สุด (ร้อยละ 1.4)
เมืองและสัดส่วนคนจนเขตชนบทเพิ่มขึ้นในทุก ใน พ.ศ. 2559 พบสัดส่วนคนจนเขตชนบท

ภาค ยกเว้น กรุงเทพมหานคร ในภาคใต้มากที่สุด (ร้อยละ 15.2) รองลงมาเป็นภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือ (ร้อยละ 12.4) ภาคเหนือ
(ร้อยละ 10.1) และภาคกลาง (ร้อยละ 6.3)

รายงานสุขภาพ
20 คนไทยระดับเขต