Page 55 - hia_04_2010
P. 55
55
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
และลูกค้าที่ต้องการมาซื้อสินค้าจากบ้านถวายไปขายต่ออีกทอดหนึ่ง
งานของเธอไม่มีวันหยุด แต่ดูเหมือนเธอจะไม่เหนื่อยล้า หน้าตายังคง
ยิ้มแย้มแจ่มใสยามที่มีลูกค้ามานั่งพูดคุยด้วย ฉันไปถึงบ้านถวายตอนบ่ายแก่ๆ
เห็นเธอนั่งอยู่กลางศาลากลางคลองพร้อมกับหลานสาวอีกคนที่มาช่วยงานใน
วันหยุด ขณะที่เธอนั่งคุยกับฉัน สองมืออันเปลือยเปล่าของเธอก็ไม่หยุดหรือละ
จากการทำงาน ยังคงจุ่มสีสารพัดสีลงบนตุ๊กตาสิงห์ ไม้แกะสลักอย่างตั้งอกตั้งใจ
ฉับ...ฉับ....เธอปาดแปรงทาสีลงบนตัวสิงห์อย่างมั่นใจ ไม่ต่างจากศิลปินใหญ่
ด้วยว่าเธอทำอย่างนี้ทุกวันมาเกือบ 35 ปีแล้ว
“พี่ไม่เหม็นสีเหรอ” ฉันถามขึ้น
“ชินแล้ว อีกอย่างทำไงได้ มันเป็นอาชีพของเรา ถ้าเราไม่ทำก็ไม่มีเงิน
ลูกเรียน” พี่รัชนีตอบ เธอบอกว่าตอนนี้เธอก็เริ่มใส่ผ้าปิดจมูกบ้างบางครั้ง แต่
ไม่ได้ใส่ตลอดเวลา เนื่องจากบางทีก็ร้อนและอับเกินไป เพราะหลังจากที่ฟัง
รายการจากสถานีวิทยุชุมชนขุนคง ทำให้เธอทราบถึงอันตรายของสารเคมีที่เธอ
สูดดมอยู่ทุกวัน โดยเฉพาะในขั้นตอนที่รู้สึกว่าอันตรายมาก เช่น ตอนทาทินเนอร์
และสีน้ำมัน
พี่รัชนีเล่าต่อว่าตอนที่ลูกเรียนหนังสือ เธอยิ่งต้องทำงานหนักกว่านี้
หลายเท่าตัว บางวันเลยเถิดไปจนถึงเที่ยงคืน เพราะต้องการเงินเพื่อส่งลูกเรียน
หลังจากลูกเรียนจบก็สบายขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังคงทำงานเช้าจรดเย็นอยู่เช่นเดิม
ฉันนั่งดูพี่รัชนีทำแล้วก็อดทึ่งไม่ได้ ตุ๊กตาสิงห์ที่มีการตกแต่งลวดลาย
ให้วิจิตรงดงามตามเอกลักษณ์ของคนบ้านถวายนั้น แต่ละตัวกว่าจะเสร็จพร้อม
ขายได้ ต้องทำงานหลายขั้นตอนทีเดียว เริ่มตั้งแต่ขัดให้เรียบ ทาสีรองพื้น
(สีน้ำ) ทาสีน้ำมัน แต่งเส้น แต่งลาย ทาสีน้ำมันอีกทีเพื่อให้เส้นแน่นไม่หลุด
แห้งแล้วก็ทาสีทอง ทาดำ และขัดน้ำเพื่อทำให้เหมือนเก่า
ในขั้นตอนการผลิตเหล่านี้ เจ้าหน้าที่สถานีอนามัยขุนคงมีความเห็นว่า
ขั้นตอนที่ชาวบ้านต้องเสี่ยงภัยมากที่สุดคือ การใช้ทินเนอร์ สีน้ำมัน เมธิล-
แอลกอฮอล์ และแลกเกอร์ เพราะสามารถดูดซึมเข้าสู่ร่างกายโดยผ่านระบบ
หายใจ นอกจากนี้ช่วงลงรักปิดทอง อย่างทองคำเปลวซึ่งชาวบ้านต้องสัมผัส
