Page 54 - PDF_merged
P. 54
หมอตุ๊ต้องเป็นที่ปรึกษาให้กับผู้ป่วยและญาติในวาระสุดท้าย
ก่อนจากลา ได้พบเห็นการเดินทางสู่จุดสุดท้ายอันหลากหลาย
หลายกรณีที่เธอพบว่าคนไข้พร้อมจะรับมือกับมรณะที่ก�าลังคืบ
คลานเข้ามาด้วยการปล่อยวาง ด้วยตระหนักว่าสังขารของตน
ไม่ต่างจากบ้านที่ผุพังเกินซ่อมแซม แต่ญาติและคนใกล้ชิดยัง
ท�าใจยอมรับไม่ได้ บอกให้คนไข้สู้ต่อ น่าเศร้าที่ความรักอันเป็น
เครื่องผูกโยงนี้ท�าให้คนไข้ต้องทนทุกข์ทรมานต่อไป เพราะเห็น
แก่ลูกหลาน คนที่ตนรัก
ผู้ป่วยบางรายจากไปโดยมีสิ่งค้างคาใจ เพราะปรารถนา
สุดท้ายที่มิอาจเป็นจริง
ขณะที่ผู้ป่วยบางรายจากไปโดยใช้เวลาช่วงสุดท้ายร่วม
กันกับคนใกล้ชิด ผู้ที่ตนรักอย่างอบอุ่น ได้กล่าวอโหสิกรรม
บอกความรู้สึกดีๆ ต่อกัน จากไปด้วยดวงหน้าสงบ ระบายด้วย
รอยยิ้ม บ่งบอกถึงความพร้อมในการเดินทางหนสุดท้าย
แม้วันนี้อาการของมะเร็งไม่ได้หวนกลับมาอีก แต่หมอ
ตุ๊ก็ขอบคุณโรคภัยที่ท�าให้เธอได้ใคร่ครวญทบทวนตนเอง จน
น�ามาสู่ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต
ในฐานะผู้ป่วย ความเจ็บป่วยสอนให้คุณหมอทั้งสอง
ได้เรียนรู้ถึงสัจธรรมชีวิต ตระหนักซึ้งถึงความเมตตา และใช้
ความรู้ทางการแพทย์ที่ตนมีต่อยอดในการดูแลผู้ป่วยได้กว้าง
ไกลขึ้น
มิใช่ในฐานะแพทย์เพียงประการเดียว หากในฐานะ
เพื่อนมนุษย์ผู้รับรู้ถึงทุกขเวทนาของความเจ็บป่วยร่วมกัน
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 53
