Page 18 - PDF_merged
P. 18
ภาพของ “พ่อป๋อง” บ�ำรุงศักดิ์ กองสุข ช่างปั้นพระ
มือหนึ่งของเมืองไทยที่นอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย ค่อย
ผ่อนลมหายใจอย่างช้าๆ โดยมีอาจารย์อติ ลูกชายและเพื่อน
สนิทของครอบครัวนั่งอยู่ข้างๆ ที่ปลายเท้ามีแม่กมลา ภรรยา
คู่ทุกข์คู่ยากนั่งอยู่บนวีลล์แชร์ มือของเธอสัมผัสเท้าของพ่อ
ป๋องผู้ใกล้จะจากไป
ภายในห้องพิเศษของโรงพยาบาลรัฐใจกลางเมือง
บรรยากาศยามใกล้ ๓ ทุ่มขณะนั้นเงียบสงบ นานๆ ครั้งจึงจะ
มีเสียงพูดคุยเบาๆ ของผู้อยู่ในห้อง ที่มีทั้งคนในครอบครัว
เครือญาติ และบรรดาลูกศิษย์ลูกหา คนรักใคร่คุ้นเคยที่นั่ง
ชุมนุมกันอยู่ ทุกคนอยู่ในความสงบ เพื่อน้อมใจมาส่งช่างปั้น
พระฝีมือเลิศผู้เป็นที่เคารพรักของพวกเขาสู่การเดินทางไกล
ครั้งสุดท้าย
ชั่วขณะนั้นที่ฉันหวนนึกถึงภาพอดีตครั้งยังเยาว์ เมื่อ
ก๋งก�าลังจะจากไป หลานสาวคนโตอย่างฉันนั่งอยู่ข้างๆ เฝ้าพินิจ
ร่างสูงโปร่งและริ้วรอยยับย่นในวัยชราของอดีตแพทย์ประจ�า
ต�าบลวัย ๘๖ ที่นอนอยู่บนฟูกนอน ภายในห้องนอนไม้กระดาน
ที่ก๋งคุ้นเคย ใต้ชายคาบ้านที่ใช้ชีวิตอยู่มาด้วยหลายสิบปี
ภายในห้องมีย่า ลูกหลานของก๋ง และเพื่อนบ้านที่คุ้นเคยกัน
นั่งพูดคุยกันเบาๆ
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 17
