Page 155 - PDF_merged
P. 155
ละเอียด พบว่าพ่อของเธอเป็นโรคมะเร็งปอดระยะ ๓ ต้องรักษา
ด้วยการให้คีโมและฉายแสง
ก่อนหน้านี้พ่อเคยสูบบุหรี่มาตั้งแต่เป็นวัยรุ่น แต่ก็เลิก
มาได้ ๒๐ กว่าปีแล้ว ตั้งแต่ลูกยังเล็กๆ
“ปกติพ่อเป็นคนใจแข็ง พอหมอแจ้งข่าว เราร้องไห้อย่าง
เดียว แต่พ่อเงียบ ไม่พูดอะไรเลย พ่อบอกพ่อไม่เป็นอะไรหรอก
พ่อตายยาก เขาแสดงออกว่าไม่กลัว แต่เราไม่รู้ว่าข้างในพ่อ
เป็นยังไง”
พ่อเริ่มป่วยบ่อยขึ้น จนไม่ได้ไปท�างาน เมื่อไปตรวจเช็ค
อีกครั้งหนึ่งที่โรงพยาบาลพระมงกุฎฯ หมอยืนยันว่าเป็นมะเร็ง
ต้องผ่าตัดเพื่อเอาชิ้นเนื้อไปตรวจ แต่ผู้ป่วยตัดสินใจไม่ผ่า
เพราะกลัวโรคจะลาม แม้จะกลัวการให้คีโมมาก แต่พ่อก็ตัดสิน
ใจจะเข้ารับการรักษาด้วยการให้คีโมที่โรงพยาบาลมหาราช แต่
แล้วในที่สุดก็ไม่ได้ไป
เช่นเดียวกับผู้ป่วยทั่วไปที่ยังมืดแปดด้าน ไม่รู้จะหันไป
ทิศทางไหน มีผู้ให้ค�าแนะน�าวิธีการรักษามากมายหลายแบบ
ทั้งการรักษาในโรงพยาบาล การรักษาจากหมอพื้นบ้าน ฯลฯ
อาจารย์แพ็ทบอกว่าเป็นช่วงเวลาของการตัดสินใจที่ยากเย็น
เป็นเหมือนการลองผิด ลองถูก
ในช่วงจังหวะนั้นเธอพบกับนักธุรกิจใหญ่ผู้หนึ่งที่รู้จัก
กับพ่อขณะแวะเติมน�้ามันรถที่ปั๊มโดยบังเอิญ นักธุรกิจผู้นี้เตือน
ว่าอย่าให้คีโมเด็ดขาด และยังแนะต่อว่าภรรยาตนเป็นมะเร็งที่
สมอง พาไปรักษากับหมอพื้นบ้านในจังหวัดได้ผลดีมาก แม้จะ
154 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
