Page 145 - PDF_merged
P. 145
การได้เห็นทั้งความตายของผู้ป่วยและความตายของ
คนใกล้ตัว ท�าให้เจ้าตัวได้พบว่าความตายเป็นสัจธรรมของชีวิต
โดยนัยนี้ความตายจึงไม่ใช่เรื่องของความทุกข์ที่น่าหวั่นกลัวแต่
อย่างใด หากมีการเตรียมความพร้อมทั้งคนจะไปและคนอยู่ให้
ดีก่อนจากไป ความพร้อมทางกายคือจัดการเรื่องความเจ็บปวด
ให้ดี เพื่อให้ผู้จะจากไปมีความสบาย ไม่ทุกข์ทรมาน ส่วนมิติ
ทางใจก็ต้องดูแลควบคู่กันไป โดยให้ผู้ป่วยจากไปอย่างไม่มีเรื่อง
ติดค้างใจ
เพื่อใจจะได้มีความสงบ พร้อมรับมือกับความตายที่
ใกล้เข้ามาอย่างมีมรณานุสติ
บางครั้งความขัดแย้งที่มาจากความคิดต่างของลูกสอง
ฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเห็นว่าพ่อควรจากไปอย่างสงบ สมศักดิ์ศรีความ
เป็นมนุษย์ ขณะที่อีกฝ่ายเห็นว่าควรยื้อชีวิตพ่อไว้ด้วยเครื่องมือ
ทางการแพทย์ ทั้งที่โดยพยาธิสภาพแล้ว ไม่มีปาฏิหาริย์ใดที่
จะท�าให้พ่อฟื้นคืนดีได้ดังเดิม
เสียงทะเลาะเบาะแว้ง ความไม่ลงรอยกันของลูกๆ
สองฝ่าย เป็นสิ่งที่พ่อผู้ก�าลังจะจากไปทุกข์ทรมานใจ ในขณะที่
ตนมีท่อช่วยหายใจคาอยู่ในปาก ไม่อาจพูดร�่าลากล่าวความใน
ใจหนสุดท้ายต่อกัน พ่อสิ้นลมหายใจไปในสภาพทุกข์กังวล เป็น
ภาพที่ยังฝังอยู่ในความทรงจ�าของ “เอื้อม” สิริภัทร เปำอินทร์
และ อรุณลักษณ์ เหล็กเพชร ผู้เป็นน้องสาวจนทุกวันนี้
144 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
