Page 130 - PDF_merged
P. 130
เคารพและคุ้นเคยมาเป็นประธานในพิธี
ความตายของลุงยังท�าให้ลูกหลานได้พิจารณาเรื่อง
มรณานุสติ และภูมิใจที่ได้ส่งลุงสู่การเดินทางครั้งสุดท้ายอย่าง
สงบ
เช่นเดียวกับลุงสมหมาย การจากไปของ “น้องอู๋”
วัฒก ตังภิญโญศิริ เด็กหนุ่มวัย ๑๙ ก็เป็นการตายที่อบอุ่น
ในบ้านที่ตนคุ้นเคย โดยมีผู้ที่ตนรักอยู่เคียงข้าง
ปรารถนาสุดท้ายของเขาคือการเดินทางไกลไปอเมริกา
ตามล�าพัง เพื่อเยี่ยมพ่อแม่ฝรั่งที่นั่นครั้งเป็นนักเรียนแลก
เปลี่ยน แม้จะห่วงเพียงใด แต่ครอบครัวก็เคารพการตัดสินใจ
ของเขา อู๋ได้เดินทางอย่างอิสระ ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขสม
ปรารถนาก่อนวาระสุดท้ายจะมาเยือนไม่นาน
ระหว่างเจ็บป่วย เด็กหนุ่มยังได้ตั้งกองทุนเพื่อผู้ป่วยโรค
มะเร็งของโรงพยาบาลมหาราช นครราชสีมา อันเป็นสถานที่ที่
ตนเข้ารับการรักษา
แม้ความเจ็บป่วยจะเป็นเรื่องทุกข์ทรมานใจ แต่ความ
รัก ความอบอุ่นใจที่เด็กหนุ่มได้รับก็นับเป็นสิ่งสวยงามของชีวิต
เป็นความสวยงามที่ความป่วยและแม้แต่ความตายก็ไม่อาจทุบ
ท�าลายลงได้
พ่อแม่ของอู๋เป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ที่โคราช
เด็กหนุ่มป่วยด้วยโรคมะเร็งที่กระดูกขาด้านขวาขณะเพิ่งสอบ
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 129
