Page 129 - PDF_merged
P. 129
ประกอบกับเจ้าตัวยืนยันจะกลับบ้าน จึงท�าตามความประสงค์
สุดท้ายของพ่อ
ลุงสมหมายออกจากโรงพยาบาลสองทุ่ม ราวตี ๓ วัน
รุ่งขึ้นก็เสียชีวิตอย่างสงบ ในห้องนอนที่ลุงเคยนอน มีลูกหลาน
รายล้อมอยู่รอบตัว
“ตอนกลับบ้าน พ่อยังรู้ตัว เราให้พ่อนอนอยู่บนเตียง
ในห้องนอนของแก เรารู้ว่าพ่อชอบอย่างไหนก็ท�าให้ ก่อนจะไป
แกมีอาการหอบบ้าง ตาแกยังมองเราอยู่ แกเอามือโอบคอลูก
ไว้ มือแกยังยกได้ แกจับหัวลูกมาชนกัน ในความหมายว่าให้
ลูกๆ รักกัน ไม่ทอดทิ้งกัน
“ลูกกระซิบข้างหูพ่อว่าไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว เปิดเทป
เสียงของพระไพศาลให้แกฟัง ท่านบอกว่าให้ตามแสงสว่างไป
ไม่ต้องกลัวอะไร จากนั้นแกก็ค่อยๆ หลับไป มีเสียงคร่อกออก
จากคอ แล้วแกก็สิ้นลม แกไปอย่างสงบ ตอนแกพูดได้ แกเคย
สั่งเสียไว้ว่าให้ลูกหลานดูแลกัน อย่าทอดทิ้งกัน
“การตายของพ่อเป็นไปตามธรรมชาติ พ่อสั่งเสียไว้
กับอดีตเจ้าอาวาสที่วัดแถวบ้านที่สึกออกมาแล้ว เขาสั่งเสียกัน
สองคนว่าถ้าใครไปก่อนให้ดูแลด้วย จัดการงานศพให้ง่ายที่สุด
กระชับที่สุด ไว้แค่ ๓ วันก็เผา”
ลูกหลานช่วยกันท�าความสะอาดร่างกายของลุงสมหมาย
และใส่ชุดผู้ไทที่ลุงชอบให้ ในวันเผา ลูกหลานก็ใส่ชุดผู้ไท ตาม
ที่พ่อผู้สืบสายเลือดและภูมิใจในความเป็นชาวผู้ไทชอบ งาน
ฌาปนกิจของลุงมีพระไพศาล วิสาโล ผู้เป็นพระที่ลูกของลุง
128 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
