Page 63 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

ภาพพึงประสงค์

๑. บุคคลได้รับการสร้างเสริมสุขภาพและการพัฒนาทักษะสุขภาพส่วน
บุคคลและชุมชนอย่างเหมาะสมกับสภาวะความจ�าเป็นทางสุขภาพ

และมีส่วนร่วมในการจัดการสุขภาพ ผ่านการสร้างและส่งเสริมให้ทุกคน
มีความรู้เท่าทันด้านสุขภาพและมีพฤติกรรมด้านสุขภาพที่เหมาะสม

เจตนารมณ์ : ประเทศไทยกําลังก้าวเข้าสู่สังคมสูงอายุ ขณะที่คนพิการเป็น
กลุ่มประชากรที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตาม ซึ่งทั้งสองกลุ่มต่างมีความจําเพาะและ

ต้องการรูปแบบการดูแลสร้างเสริมสุขภาพที่แตกต่างกัน เช่นเดียวกับเด็กและ
เยาวชน สตรี ผู้ด้อยโอกาสในสังคม และกลุ่มคนที่มีความจําเพาะทางสุขภาพ
จะต้องมีสิทธิได้รับการดูแลสุขภาพตาม มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติสุขภาพ
แห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๐ ด้วย อย่างไรก็ตาม การสร้างเสริมสุขภาพก็ควรเป็นไป

ตามแนวทางที่จะทําให้ประชาชนกลุ่มต่างๆ สามารถจัดการสุขภาพของตน
ครอบครัว ชุมชนและกลุ่มได้ ซึ่งควรใช้ภารกิจหนึ่งตามกรอบแนวคิดการสร้าง
เสริมสุขภาพตามกฎบัตรออตตาวา คือ การพัฒนาทักษะส่วนบุคคล ซึ่งต้อง
ให้ความสําคัญกับการสื่อสารสุขภาพเพื่อสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพให้แก่

ประชาชนเพื่อเป็นภูมิคุ้มกันตนเองด้วย

[ ]๖๑