Page 55 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๔.๑ สิทธิและหน้าที่ด้านสุขภาพ

หลักการสําคัญ

๑. บุคคลพึงได้รับสิทธิด้านสุขภาพที่จ�าเป็นตามหลักสิทธิมนุษยชน โดย
เป้าหมายของสิทธิด้านสุขภาพคือ บุคคลทุกคนมีสุขภาวะ ซึ่งไม่จ�ากัด

เฉพาะการเข้าถึงบริการสาธารณสุขเท่านั้น แต่ครอบคลุมถึงปัจจัย
อื่นๆ ที่มีผลต่อสุขภาพด้วย โดยรัฐมีหน้าที่จัดสวัสดิการ สร้างสภาวะ

หรือเงื่อนไขที่เอื้ออ�านวยให้เกิดผลส�าเร็จตามเป้าหมายให้ครอบคลุม
และทั่วถึง ค�านึงถึงกระบวนการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน และความ

สอดคล้องกับบริบทด้านต่างๆ ของสังคม

เจตนารมณ์ :

- “ธรรมนูญก่อตั้งองค์การอนามัยโลก” ที่ประเทศสมาชิกลงนามเมื่อวันที่ ๒๒
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๘๙ มีเนื้อหาในคําปรารภคือ “การที่มนุษย์ทุกคนได้รับ
มาตรฐานทางสุขภาพที่ดีที่สุด ถือเป็นสิทธิพื้นฐานหรือสิทธิมนุษยชนอย่างหนึ่ง
ไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีความแตกต่างทางเชื้อชาติ ชาติพันธุ์ ศาสนา ความคิดเห็น

ทางการเมือง หรือสภาพทางเศรษฐกิจหรือสังคมเช่นไรก็ตาม”

[ ]๕๓
๕๑