Page 52 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๓. รัฐและทุกภาคส่วนต้องให้ความส�าคัญกับหลักการท�างานแบบเครือข่าย

และสนับสนุนการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในทุกระดับ เพื่อการ
อภิบาลระบบสุขภาพ ทั้งนี้ การสร้างความร่วมมือกับทุกภาคส่วน และ
การท�างานเชิงรุกของทุกภาคส่วน ถือเป็นปัจจัยส�าคัญในการปรับปรุง

และพัฒนาระบบสุขภาพและคุณภาพชีวิตของประชาชน

เจตนารมณ์ :
- ในอนาคตระบบสุขภาพมีแนวโน้มที่ซับซ้อนและสัมพันธ์เชื่อมโยงกับหลาย

ภาคส่วนมากขึ้น ไม่เฉพาะภาครัฐหรือภาคสาธารณสุขเท่านั้น รวมไปถึงกลไก
ตลาดและโลกาภิวัตน์ที่เข้ามามีอิทธิพลด้วย จึงจําเป็นที่จะต้องผสมผสาน
การอภิบาลระบบสุขภาพหลายรูปแบบอย่างสมดุล ทั้งการอภิบาลโดยรัฐ โดย
เครือข่าย และโดยตลาด รวมทั้งบูรณาการการทํางานของส่วนต่างๆ ในระบบ

สุขภาพให้หนุนเสริมการทํางานซึ่งกันและกันอย่างสร้างสรรค์

- รัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. ๒๕๕๐ และรัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. ๒๕๔๐ หมวดสิทธิและ
เสรีภาพของชนชาวไทย มีบทบัญญัติกําหนดให้รัฐต้องให้ความสําคัญต่อการมี

ส่วนร่วมของประชาชนที่เกี่ยวกับสิทธิชุมชน การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ
และสิ่งแวดล้อม ซึ่งสอดคล้องกับคําปรารภใน “ธรรมนูญก่อตั้งองค์การอนามัย
โลก” ที่ให้ความสําคัญต่อการมีส่วนร่วมของประชาชน การรับฟังความเห็น
และการสร้างความร่วมมือกับทุกภาคส่วน โดยถือเป็นสิ่งที่มีความสําคัญที่สุด

ต่อการปรับปรุงสุขภาพของประชาชน

[ ]๕๐