Page 33 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๓๒) การบริการสาธารณสุข หมายความว่า การบริการต่างๆ อันเกี่ยวกับ

การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันและควบคุมโรคและปัจจัยที่คุกคาม
สุขภาพ การตรวจวินิจฉัยและบ�าบัดสภาวะความเจ็บป่วย และการฟื้นฟู

สมรรถภาพของบุคคล ครอบครัว และชุมชน (ธรรมนูญว่าด้วยระบบ
สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๒)

๓๓) การบริการสาธารณสุขปฐมภูมิ หมายความว่า การบริการสาธารณสุข

ที่เน้นบริการบุคคล ครอบครัว และชุมชน โดยบูรณาการความรู้ทาง
ด้านสุขภาพเข้ากับมิติทางสังคมและวัฒนธรรมของผู้ป่วย ให้บริการแบบ

ผสมผสาน ทั้งการสร้างเสริมสุขภาพ ป้องกันและควบคุมโรคและปัจจัยที่
คุกคามสุขภาพ รักษาพยาบาล และฟื้นฟูสมรรถภาพ บริการเป็นองค์รวม

เชื่อมโยงใกล้ชิดระหว่างผู้ให้บริการ สถานบริการ ชุมชน และครอบครัว มี

ความเชื่อมโยงกับระบบบริการสาธารณสุขระดับอื่นๆ และกับชุมชนเพื่อ
ส่งต่อความรับผิดชอบการให้บริการระหว่างกันและกัน (ปรับจาก ธรรมนูญ

ว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๒)

๓๔) การบริการสาธารณสุขทุติยภูมิ หมายความว่า การบริการสาธารณสุข
ที่มีภารกิจในด้านการตรวจ วินิจฉัย การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟู

สมรรถภาพบุคคลที่เจ็บป่วยด้วยโรคพื้นฐานทั้งระดับที่ไม่ซับซ้อนมากนัก

จนถึงระดับที่มีความซับซ้อนมากขึ้นและจ�าเป็นต้องใช้แพทย์เฉพาะทาง
สาขาหลัก (นิยามของกระทรวงสาธารณสุข)

[ ]๓๑