Page 11 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

ในส่วนของการปกครอง พบว่า การกระจายอ�านาจสู่องค์กรปกครอง

ส่วนท้องถิ่นด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ครอบคลุมถึงการศึกษาและ
การสาธารณสุขยังเป็นไปด้วยความล่าช้า อย่างไรก็ตาม มีแนวโน้ม
ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชนจะมีบทบาทในการจัดการตนเอง

มากขึ้น อ�านาจรัฐแบบรวมศูนย์จะลดพลังลง ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม

จะมีการขยายตัวในทุกระดับ กระบวนการตัดสินใจ ในประเด็นนโยบาย
สาธารณะจะอาศัยการมีส่วนร่วมและข้อมูลเชิงประจักษ์มากขึ้น สิ่งเหล่านี้

จะมีผลอย่างส�าคัญต่อแนวโน้มการจัดการระบบสุขภาพด้วยตนเองของ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชน รวมถึงการตระหนักถึงสิทธิของ

ชุมชนและบุคคลในการเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนานโยบาย
สาธารณะ ที่อาจมีผลกระทบต่อสุขภาพและวิถีชีวิต ซึ่งย่อมมีผลให้

กระบวนการก�าหนดนโยบายต่างๆ ต้องให้ความส�าคัญกับการมีส่วนร่วม

ของประชาชนมากขึ้นด้วย

[ ]๐๙