Page 45 - 60-03-117 TH2560
P. 45

ประการแรก                     ประการที่สอง




                                          คือ การที่ทุกคนคิด พูด     คือ การที่แต่ละคนต่างช่วยเหลือ
                                          ด้วยความเมตตา มุ่งดี       เกื้อกูลกัน ประสานงานประสาน
                                             มุ่งเจริญ ต่อกัน           ประโยชน์กัน ให้งานที่ท�า
                                                                      ส�าเร็จผล ทั้งแก่ตน แก่ผู้อื่นและ

                                                                            แก่ประเทศชาติ



                                        ประการที่สาม                     ประการที่สี่



                                      คือ การที่ทุกคนประพฤติปฏิบัติ    คือ การที่ต่างคนต่างพยายาม

                                      ตนอยู่ในความสุจริต ในกฎกติกา   ท�าความคิดเห็นของตนให้ถูกต้อง
                                         และในระเบียบแบบแผน           เที่ยงตรงและมั่นคงอยู่ในเหตุผล
                                          โดยเท่าเทียมเสมอกัน





                              พระราชด�ารัสดังกล่าว นับว่าเหมาะแก่สถานการณ์ที่เกิดความแตกแยกอย่างรุนแรงของ
                              คนในชาติ


                              ก่อนหน้านั้นหลายปีก็ทรงพระราชทานพระบรมราโชวาท เรื่องคุณธรรม 4 ประการ ได้แก่
                              สัจจะ (ความซื่อสัตย์จริงใจต่อกัน)  ทมะ (ความข่มใจ ความฝึกฝนอบรมตน) ขันติ (ความ

                              อดทน) และจาคะ (การเสียสละ ละวาง เผื่อแผ่ แบ่งปัน มีน�้าใจกัน) ซึ่งก็คือ “ฆราวาสธรรมสี่”
                              ในพระพุทธศาสนานั้นเอง การที่มิได้ทรงอ้างอิงพระธรรม ในพระพุทธศาสนาโดยตรง น่าจะ
                              เนื่องมาจากที่แม้จะทรงเป็นพุทธมามกะ แต่ทรงเป็นเอกอัครศาสนูปถัมภกของทุกศาสนา
                              เฉกเช่นเดียวกับที่พระเจ้าอโศกมหาราชที่แม้จะทรงเป็นพุทธมามกะ แต่ถ้อยค�าใน “จารึก

                              อโศก” ล้วนเป็นถ้อยค�ากลางๆ ที่สะท้อนหลักธรรมในทุกศาสนา


                              ในด้านภาษาไทยทรงแสดงถึงอัจฉริยภาพจนเป็นที่ประจักษ์และเป็นที่เลื่องลือ เมื่อทรงเสด็จ
                              พระราชด�าเนินไปทรงเป็นประธานและทรงอภิปรายเรื่อง “ปัญหาการใช้ภาษาไทย” ร่วมกับ
                              ผู้ทรงคุณวุฒิในการประชุมทางวิชาการของชุมนุมภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์  จุฬาลงกรณ์
                              มหาวิทยาลัย ซึ่งทรงแสดงพระปรีชาสามารถและความสนพระราชหฤทัยห่วงใยในภาษาไทย

                              จนเป็นที่ประทับใจผู้ร่วมประชุมครั้งนั้นเป็นอย่างยิ่ง และท�าให้วันประชุมวันนั้น คือ
                              วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 รัฐบาลได้ประกาศเป็น “วันภาษาไทยแห่งชาติ” ตั้งแต่
                              ปี พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา







                               44    สุขภาพคนไทย 2560





        60-03-117 006-075 sukapap new30-3 i_coated.indd   44                                                          3/30/17   9:56 PM
   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50