Page 71 - hia_04_2010
P. 71
71
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
โจทย์ท้าทาย
“ตอนนี้ไม่ได้แกะสลักแล้ว เพราะทำไม่ไหว อายุมากขึ้นสายตาก็ไม่ดี
นั่งนานๆ ก็ปวดหลัง ปวดเอวไปหมด จะอาศัยคนหนุ่ม อย่างลูกหลานก็ไปเรียน
หนังสือในเมืองหมด เขาทำงานได้เงินเดือนสูงๆ ไม่ต้องทำงานหนัก สบายกว่า
จึงไม่มีใครสืบทอดวิชา ก็เลยเปลี่ยนไปรับซื้อหุ่นไม้แกะสลักจากแถวลำพูนบ้าง
ลำปางบ้าง เราก็แค่จ้างคนในบ้านมาทาสี และทำขั้นตอนอื่นๆ ต่อ” วิเชียร
ญาติจอมอินทร์ ผู้ใหญ่บ้านบ้านถวายคนปัจจุบันเล่าให้ฟังถึงสถานการณ์ที่เริ่ม
เปลี่ยนไปของคนบ้านถวาย
เมื่อเริ่มหาคนทำแกะสลักยากมากขึ้น รวมไปถึงคนที่รับจ้างทาสี ลงรัก
ปิดทอง ก็จะมีแต่คนที่มีอายุวัยกลางคนเป็นส่วนใหญ่ คืออายุระหว่าง 30-55 ปี
ส่วนคนรุ่นใหม่ที่จะมาสืบทอดอาชีพของพ่อแม่เป็นไปได้ยาก เนื่องจากชาวบ้าน
นิยมส่งลูกหลานเรียนหนังสือสูงๆ จึงพบว่าชาวบ้านถวายจำนวนไม่น้อยที่เริ่ม
เปลี่ยนบทบาทจากผลิตเอง จำหน่ายและขายส่งเอง กลายเป็นผู้ประกอบการ
มากขึ้น คือเป็นคนหาออเดอร์สินค้า และกระจายงานเป็นส่วนๆ ให้กับแรงงาน
ซึ่งส่วนใหญ่มักจะไปรับแรงงานข้ามชาติมาทำงานที่คนบ้านถวายไม่ทำกันแล้ว
แนวโน้มของการขยายตัวของแรงงานก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
โจทย์ใหม่ที่ท้าทายชุมชนบ้านถวายและคณะกรรมการฯ คือ การทำงาน
รณรงค์เรื่องสุขภาพกับแรงงานข้ามชาติ จุดยืนที่เปลี่ยนไปจากการเป็นผู้ผลิต
มาสู่การเป็นผู้ประกอบการ การผลักดันให้เกิดสถานประกอบการตัวอย่างที่
คำนึงถึงสุขภาพของผู้ใช้แรงงานที่ไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกัน จึงเป็นแนวคิด
ที่เริ่มพูดคุยกันมากขึ้นในหมู่คณะกรรมการฯ
อย่างไรก็ตาม แนวคิดจะทำสถานประกอบการต้นแบบ ซึ่ง อ.สุสัณหา
ยอมรับว่ายากมาก ยังทำได้แค่แนวคิด เพราะการลงทุนทำสถานประกอบการ
ให้ปลอดภัย มีสภาพแวดล้อมที่ดี ต้องใช้เงินลงทุนค่อนข้างสูงสำหรับชาวบ้าน
เช่น มีสถานประกอบการแห่งหนึ่งคิดที่จะแก้ปัญหาเรื่องฝุ่นจากการแกะสลักไม้
ด้วยการจะสร้างโรงเรือนอีกโรงสำหรับเป็นที่เก็บฝุ่นโดยเฉพาะ เมื่อฝุ่นจากการ
