Page 87 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๔. ภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย การแพทย์พื้นบ้านไทย และสมุนไพรไทย
ต้องได้รับการคุ้มครองอย่างเหมาะสมในทุกระดับ โดยให้มีกลไกการ

คุ้มครองตั้งแต่ระดับชุมชน ระดับชาติ และระดับสากล

เจตนารมณ์ : ภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์พื้นบ้านไทยเป็น
มรดกด้านทรัพย์สินทางปัญญาทั้งในระดับชุมชนและระดับประเทศ ที่ผ่านมา

การคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยยังขาดการดําเนินการที่ชัดเจน ทําให้
ชุมชน สังคม ขาดการรับรู้และการมีส่วนร่วมในการดําเนินการ อีกทั้งการสร้าง
บทบาทเชิงรุกของไทยในเวทีเจรจาระหว่างประเทศ เพื่อคุ้มครองภูมิปัญญา
การแพทย์แผนไทยนั้นยังไม่มีการดําเนินการที่เป็นระบบ ดังนั้น จะต้องมีการ
จัดการความรู้ในทุกระดับ เพื่อที่จะได้มีหลักฐานยืนยันการเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น
ของประเทศไทย เพื่อป้องกันการถูกละเมิดในทุกระดับ โดยเฉพาะในระดับ
นานาชาติ และสามารถนําไปใช้ประโยชน์ในการดูแลสุขภาพรวมถึงการนําไป

พัฒนาต่อยอดต่อไปได้

๕. การพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านสุขภาพในบริบทของชุมชน ต้องมี
ความสอดคล้องกับวิถีชุมชน ระบบนิเวศ และมีเป้าหมายสู่การพึ่งพา

ตนเองด้านสุขภาพทั้งในระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชน จังหวัดและ
ประเทศ โดยรัฐต้องสนับสนุนการด�าเนินงานของชุมชนให้มีอิสระใน

การพัฒนาอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

เจตนารมณ์ : การพัฒนาในบริบทของชุมชนนั้น หากเป็นการพัฒนาที่สอดคล้อง
กับวิถีชุมชนจะนําไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน ส่วนการพึ่งพาตนเองได้นอกจากจะลด

ภาระการบริการโดยภาครัฐและส่งผลดีต่อภาวะเศรษฐกิจในทุกระดับแล้ว ยัง
เสริมศักดิ์ศรีและคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ที่ทําให้สุขภาพจิตเข้มแข็งอีกด้วย

[ ]๘๕