Page 70 - NHCOBookCharter2@2559

ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๕๙

๒. การป้องกันและควบคุมโรคและปัจจัยที่คุกคามสุขภาพ ต้องให้ความ

ส�าคัญกับปัจจัยสังคมที่ก�าหนดสุขภาพ โดยใช้มาตรการเชิงรุกที่
มีธรรมาภิบาล รวมทั้งต้องสร้างดุลยภาพระหว่างการพัฒนาทาง
เศรษฐกิจ การพัฒนาสังคม และคุณภาพของทรัพยากรธรรมชาติและ

สิ่งแวดล้อม โดยต้องค�านึงถึงผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชน

ชุมชนและสังคมเป็นส�าคัญ

เจตนารมณ์ : การป้องกันและควบคุมโรคและปัจจัยที่คุกคามสุขภาพ ต้อง
ให้ความสําคัญกับปัจจัยสังคมที่กําหนดสุขภาพ ซึ่งเป็นปัจจัยและระบบต่างๆ
ที่อาจมีส่วนกําหนดสภาพแวดล้อม การจัดการในเรื่องนี้จึงต้องใช้มาตรการ
เชิงรุกที่เน้นการป้องกันไว้ก่อน และต้องดําเนินการอย่างมีธรรมาภิบาล ที่มี

ความโปร่งใสและตรวจสอบได้ รวมทั้งต้องเสริมสร้างการมีส่วนร่วมและสร้าง
ภูมิคุ้มกันให้กับชุมชน ให้สามารถจัดการสภาพแวดล้อมและสิ่งแวดล้อมที่เอื้อ
ต่อสุขภาพของชุมชนได้โดยตนเองด้วย ทั้งนี้ ต้องคํานึงถึงดุลยภาพของการ
พัฒนาทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ภายใต้แนวปรัชญาของเศรษฐกิจ

พอเพียง และแนวคิดทุกนโยบายห่วงใยสุขภาพ บนพื้นฐานของการเสริมสร้าง
วิถีชีวิตที่มีเหตุมีผล รู้จักพอประมาณ ไม่หลงไปตามกระแสการบริโภคนิยม
หลีกเลี่ยงและลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อสุขภาพ เน้นการพัฒนาแบบยั่งยืน

[ ]๖๘