Page 9 - ผลการศึกษารัฐธรรมนูญกับธรรมนูญสุขภาพ
P. 9

ภายใตกรอบความคิดเรื่อง“สุขภาพ”หรือ“สุขภาวะ”โดยมีภาคประชาสังคมเขารวมในการพัฒนาการ

               คุมครองสิทธิตามกฎหมายใหมีประสิทธิผลมากยิ่งขึ้น

                           (๓) เรื่องการคุมครองสุขภาพจากมลภาวะสิ่งแวดลอม โดยปกติรัฐ ตองสรางสภาพแวดลอมที่
               เอื้อตอสุขภาพที่ดี ซึ่งหมายถึงสภาพแวดลอมที่ปลอดภัย เอื้ออํานวยตอการดําเนินชีวิต รัฐธรรมนูญฯ
               (ฉบับที่ผานประชามติ) มาตรา ๕๖ จึงไดกําหนดให “รัฐพึงตองจัดหรือดําเนินการใหมีสาธารณูปโภคขั้น

               พื้นฐานที่จําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชนอยางทั่วถึงตามหลักการพัฒนาอยางยั่งยืน” แตอีกดาน
               หนึ่ง ปจจัยที่คุกคามสุขภาพ (Health Threats) ซึ่งหมายถึง ปจจัยภายนอกที่เพิ่มโอกาสของการเกิดโรค

               และผลกระทบตอสุขภาพ ซึ่งอาจกอใหเกิดผลกระทบไดทั้งทางตรงและทางออม เชน การมีมลพิษใน
                                         1
               สิ่งแวดลอมสูง ภาวะโลกรอน  อันเปนตนเหตุแหงปจจัยที่คุกคามตอสุขภาพชุมชน ซึ่งการควบคุมปจจัย
                                         0
               ดังกลาว โดยหลัก รัฐจะใชมาตรการดานกฎหมายเปนเครื่องมือในการควบคุม มีทั้งมาตรการการแจง/การ
               อนุญาตกอนประกอบการ การตรวจตราขอปฏิบัติในระหวางประกอบการจะตองไมกอมลภาวะ การใช
               อํานาจทางปกครองในการสั่งการบังคับใชกฎหมาย จึงเปนเรื่องที่กระทรวง ทบวง กรม และองคกร

               ปกครองสวนทองถิ่น ซึ่งเปนหนวยงานของรัฐที่จะควบคุมตามกฎหมายที่แตละสวนที่มีอํานาจกํากับดูแล
               อยู เชน พรบ.โรงงาน พ.ศ.๒๕๓๕ พรบ.วัตถุอันตราย พ.ศ.๒๕๓๕ โดยกระทรวงอุตสาหกรรม พรบ.ความ

               ปลอดภัย
               อาชีวอนามัยและสภาพแวดลอมในการทํางาน พ.ศ.๒๕๕๔ พรบ.คุมครองแรงงาน พ.ศ.๒๕๕๑ โดย
               กระทรวงแรงงาน พรบ.การสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ พรบ.รักษาความสะอาดและควมเปนระเบียบ

               เรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ พรบ.ผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ พรบ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ โดย
               กระทรวงมหาดไทย กระทรวงสาธารณสุข และองคกรปกครองสวนทองถิ่น พรบ.สงเสริมและรักษา

               คุณภาพสิ่งแวดลอมแหงชาติ พ.ศ.๒๕๓๕ โดยกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม เปนตน

                           ดังนั้น ทุกกระทรวง ทบวง กรม และองคกรปกครองสวนทองถิ่น  ดานหนึ่ง มีภารกิจในการ
               จัดสาธารณูปโภค สาธารณูปการ สถานสาธารณะ เพื่อเอื้อตอสุขภาพที่ดีของชุมชน      อีกดานหนึ่ง เปน
               พนักงานเจาหนาที่ที่มีอํานาจในการควบคุมดูแลกิจการ/สถานประกิจการทั้งหลาย มิใหกอมลภาวะ จึง

               เปนภาคีเครือขายพันธมิตร ที่ คสช.พึงตองรวมมือโดยเชิญใหเขารวมในเวทีสมัชชาสุขภาพทั้งในระดับชาติ
               หรือ เฉพาะประเด็นหรือพื้นที่ แลวแตกรณี ทั้งนี้ใหใชหลักเกณฑ และวิธีการในกระบวนการประเมินผล

               กระทบตอสุขภาพ เปนเครื่องมือในการบูรณาการสรางความรวมมือระหวางกันภายใตกรอบความคิดเรื่อง
               “สุขภาพ”หรือ“สุขภาวะ”และ “ทุกนโยบายหวงใยสุขภาพ” โดยตองสงเสริมใหภาคประชาสังคมเขารวม
               ในการพัฒนาการมาตรฐาน กฎเกณฑตามกฎหมาย ที่มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผลยิ่งขึ้น

                           (๔) เรื่อง การคุมครองสิทธิผูบริโภค เปนการใหสิทธิในการรวมกันจัดตั้งเปนองคกรที่มีความ

               เปนอิสระเพื่อใหเกิดพลังในการคุมครองและพิทักษสิทธิของผูบริโภค โดยไดรับการ สนับสนุนจากรัฐทั้งนี้
               ตามที่กฎหมายบัญญัติ (มาตรา ๔๖) โดยรัฐตองบังคับใชกฎหมายอยางเครงครัด(มาตรา ๕๓) และบุคคล/

               ชุมชนยอมมีสิทธิ(๑)ไดรับทราบและเขาถึงขอมูลหรือขาวสารสาธารณะ(๒)เสนอเรื่องราวรองทุกข (๓)ฟอง
               หนวยงานของรัฐ (มาตรา๔๑)ทั้งนี้ รัฐตองเปดเผยขอมูลหรือขาวสารสาธารณะโดยทั่วไปดวย (มาตรา ๕๙)

               เพื่อลดปจจัยเสี่ยงดานสุขภาพสําหรับผูบริโภค ในสวนนี้ก็จะมีกฎหมายจํานวนหนึ่งที่บัญญัติขึ้นเพื่อการ


               1  คํานิยามจาก ธรรมนูญวาดวยระบบสุขภาพแหงชาติ ฉบับที่ ๒ พ.ศ.๒๕๕๙, สํานักงานคณะกรรมการสุขภาพแหงชาติ, เอกสารถายสําเนา, ๒๕๕๙} หนา ๑๒
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14